Janric van Rookhuijzen
Onderzoeker aan de Universiteit Utrecht, specialist in Griekse archeologie
Wilhelm Dörpfeld (1853-1940) werd tijdens zijn leven, en wordt ook nu nog, beschouwd als één van de grootste klassieke archeologen aller tijden. Zijn bijdrage tot het huidige begrip van de Akropolis van Athene bestaat hoofdzakelijk uit drie theorieën over architectuur en voorwerpen die in 480 v. Chr. door de Perzen werden aangevallen: de Archaios Neos, het Oudere Parthenon, en de Perserschutt. Ondanks enige controverse zijn deze theorieën in de loop der jaren paradigmatisch geworden. Dit artikel wil de algemene aanvaarding van het paradigma van de Perzische verwoesting verklaren en zoekt de redenen daarvoor in Dörpfelds reputatie als nauwgezet wetenschapper en in het filhelleense verhaal van de Griekse wedergeboorte dat het paradigma tastbaar maakte.
